«احوالات شخصی» مجموعه است از آثار هنرمندان جوان و کمتر شناخته شده. با شنیدن چند اثر از این مجموعه سریعا متوجه می شویم که کارها دارای بیان شخصی می باشند و هر کدام دارای ویژگی های منحصر به فرد می باشند. «سپیده مشکی» از نوازندگان «گروه بانوان شیدا» بوده و افتخار شاگردی و همکاری استاد لطفی را در کانامه هنری اش دارد. این نوازنده جوان سه تار به ردیف ها و شیوه های نوازندگی قدما تسلط دارد و به بیان متفاوت شخصی خود نزدیک شده است. در آلبوم «بی واژه گفتگو» شاهد همنوازی سه تار وی با تنبک «احمد مستنبط» هستیم و دو مایه بیات ترک و اصفهان را برای این همنوازی برگزیده است.
اولین باری که خانم مشکی رو دیدم در کنسرت سال ۹۱ بههمراه استاد فقید محمّدرضا لطفی و گروه شیدا در شهرستان ساری بود و ایشون چهارمضراب اصفهان که ساخته خودشون بود رو بههمراه تنبک به صورت دونوازی (سهتار و تنبک) نواختند و اون شب واقعاً لذّت بردم و از اون موقع پیگیر کارهای ایشون شدم که تا امشب تونستم اینجا هم پیداشون کنم و چه آلبوم خوبی... خیلی سهتار رو تمیز و بیهیچ صدای اضافی و چقدر مضراب قوی، شفاف وهمینطور دست چپ بسیار قوی دارند و هماینکه جملات خوبی هم میسازند. اُمیدوارم شاهد پیشرفت روزبهروز ایشون در زمینه نوازندگی و آهنگسازی باشیم.
وقتی این اثر - بخصوص قسمت آواز بیات ترک- رو شنیدم تجربه شنیداری زیبایی بود. از لحاظ نواخت بنظرم چیزی مابین شیوه استاد فقید مرحوم لطفی و شیوه استاد شعاری -ماخوذ از استاد صبا- بود. ریزهای عالی و مضراب راست قوی و چپ پرصلابت ایشون واقعا انسان رو به وجد میارن و دیگر اینکه امیدوار به اینکه با وجود چنین گنجینه های در آینده شاهد شنیدن موسیقی با اصالت خواهیم بود. نکته جالب توجه بعدی برای بنده قطعات ضربی و ریتمیک ایشون بود. ریتم ها نو و تازه بودن برای من و از لحاظ نوآوری در یک مرحله عالی از پختگی. ضمنا و مهمتر از همه بیان بداهه و واریاسیون وار گوشه های این دو آواز که از نظر من تلاش زیادی برای اون انجام شده و بسیار هم ثمربخش بوده. قطعا این اثر بسیار ارزشمند و زیباست پس شنیدنش رو از دست ندید.