سلام مـــادرِ من ، ای همیشه آغـــوشـــم ببخش نیست اگر کولـه ام روی دوشـــم ببخش اگر که کمی مانتواَم چُـــروک شده ببخش اگر که کمی خاکی است رو پوش لباسِ فُرمِ دبستـــانِ ما عَوَض شده است همین که آمدم اینجا سپیــد می پوشـــم چقدر خستـــه ی آغـــوشِ مهربـــانِ تـــواَم چقدر تشنه ی آن طَعمِ چای و دمنوشـــم گرسنـــه بودم و می خواستم غــذا بخورم صدای سیلیِ موشـک نشست در گوشـــم نگـــاه کردم و دیدم حَـــرَم شــده مینـــاب نگـــاه کردم و دیدم کنارِ شش گوشــه ام به مـــوی سوختـــه ام افتخـــار کن مـــادر که مـــویی از وطنم را به غِـــیر نفروشـــم سلام مـــادرِ من ، ای همیشه آغـــوشـــم ببخش اگر که کمی خاکی است رو پوشم