کار من و دل، بی تو هر شب بی قراریست از جویبار چشم من احساس جاریست من مانده ام با کوله باری از غم و درد تنها دلیل ماندنم امیدواریست این زخم هایی را که می بینی، خراشند! زخم نهانی در دلم دارم که کاریست از خاطرات روزهای عشق و امید تنها برایم قاب عکسی یادگاریست این جا زمستان می شود وقتی نباشی با بودنت حال و هوای من بهاریست بی تو، تمام لحظه ها را گریه کردم کار من و دل، بی تو هر شب بی قراریست محمّدامین فردوسی